Αντιγόνη Σαμέλα: Παιχνίδι, παιδιά / παιδεία: Η φύση και το ήθος της εφικτής ουτοπίας

Στο κείμενό της, η Αντιγόνη Σαμέλα εξετάζει το παιχνίδι ως δύναμη επινόησης, επιβίωσης, κοινωνικοποίησης και πολιτικής φαντασίας. Ξεκινώντας από τον Μπένγιαμιν, τον Πλάτωνα και την έννοια της παιδιάς, ακολουθεί τις μεταμορφώσεις του παιχνιδιού από την αρχαιότητα έως τη νεωτερικότητα, τη μαριονέτα, την ουτοπία, τον Ντεμπόρ, τον Huizinga, τον Κορτάσαρ και τις σκοτεινές εκδοχές του παιχνιδιού μέσα στον πόλεμο και την καταστροφή. Το παιχνίδι εμφανίζεται εδώ ως τρόπος σκέψης και πράξης, ως πεδίο κανόνων, απόλαυσης, ρίσκου και μεταμόρφωσης. Ένα κείμενο για την εύθραυστη δυνατότητα μιας εφικτής ουτοπίας, λίγο πριν το ανθρώπινο είδος ξαναπατήσει με πάθος το κουμπί “game over”.