Φάννυ Χάου, Σύγχυση

(…)Η λέξη wilderness [ερημότοπος, που εμπεριέχεται στη λέξη bewilderment=σύγχυση] δεν είναι ως μεταφορά αρκετά παραστατική σε αυτήν την περίπτωση, επειδή το να προκαλείς ολική κατάρρευση στον μαγνήτη, την πυξίδα, την κλίμακα, τα αστέρια και την κίνηση των ποταμών είναι πιο καταστροφικό από το να χαθείς στο δάσος.

Η σύγχυση είναι το γήτεμα που προκύπτει μετά την ολοκληρωτική συντριβή της αναφοράς και της διευθέτησης.
Σπάει την κλειδωνιά του δυισμού (ή αυτό είναι ή εκείνο) και ξεχύνεται στο διάστημα (ούτε αυτό, ούτε εκείνο).
Η παλιά διαμάχη σχετικά με την ομορφιά –ανάμεσα στην απόλυτη και τη σχετική– ακυρώνεται από αυτή την αίσθηση του να είσαι ολοκληρωτικά χαμένος! Ανάμεσα στον Θεό και τον Μη-Θεό, ανάμεσα στο Εξώτατο και το Εσώτατο – ενώ ταλαντεύονται άγρια,δεν υπάρχει καμία σταθερή θέση.
Η κατασκευή πολύπλοκων λαβύρινθων είναι σύμφυτη στη σύγχυση, όπως ακριβώς η ελικοειδής προβλήτα του Ρόμπερτ Σμίθσον αναδύεται και βυθίζεται κάτω από το βάρος του αλμυρού νερού της Γιούτα –τόπος και συνάμα μη-τόπος–, ένα σχήμα που πρέπει να αναδιπλωθεί ή να ξεχυθεί – που μπορεί να αναρριχηθεί και να ξετυλιχθεί προς τα κάτω – που έχει τόσο νοητικές όσο και ποιητικές ιδιότητες, μιμούμενο την αιωνιότητα με το αβέβαιο τέλος της.
Ο λαβύρινθος και η σπείρα έχουν αισθητική αξία εφόσον έχουν κατασκευαστεί για τους άλλους – είναι σημεία όπου μπορεί κανείς να διδαχθεί την πολυπλοκότητα και την απώλεια προσανατολισμού.
Αλλά ακόμη κι αν έχει συνδεθεί με την παιδικότητα, την τρέλα,την ανοησία και την αποτυχία, ακόμη κι αν μας δείχνει όχι μόνο πώς να χαθούμε αλλά και τι σημαίνει το να μην επιστρέφεις, η σύγχυση έχει υψηλό κύρος σε αρκετές μυστικιστικές παραδόσεις.
Όταν κάποιος είναι ανίκανος να σου πει την αλήθεια, όταν δεν υπάρχει σίγουρος δρόμος να πάρεις,
όταν βρίσκεσαι σε αναπόδραστο δίλημμα, η σύγχυση δεν θα σε οδηγήσει ποτέ πίσω στην κοινή λογική, αλλά θα σου προσφέρει μια βόλτα σε έναν ακόμη πιο άγριο τόπο στο «κατώφλι του άδυτου της αγάπης που στέκεται πάνω από εκείνο της λογικής».
Το θερινό λουλούδι είναι για το θέρος ηδύ
Αν και για τον εαυτό του μόνο θα ζει και θα πεθαίνει. (…)
………………………………………………………………………………………………………………………………..

δοκίμιο>>>>στο [φρμκ]#1|

frmc_cover-small

About frmk poetry

Φάρμακο | Εξαμηνιαίο περιοδικό για την διερεύνηση του ποιητικού φαινομένου Κυκλοφορεί! Στα βιβλιοπωλεία και σε επιλεγμένους χώρους τέχνης δύο φορες τον χρόνο.
%d bloggers like this: