Παναγιώτης Ιωαννίδης, ŻAL

ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ

Η Μόνικα Βίττι ζει

Περιπλανιέται

σε ασπρόμαυρους διαδρόμους

σφουγγίζοντας από το μέτωπό της

με το χέρι σκέψεις

ή μ’ ένα γέλιο μηδενίζοντας το βάρος τους

Ύστερα πάντα σταματάει στο γνωστό παράθυρο

τρίβοντας το μαύρο ζέρσεϋ της κοιλιάς της

στο περβάζι

Και μαζί κοιτάζουμε

να βαθαίνουν τα γκρίζα

στη γωνία του δρόμου

όπου δεν πήγε τελικά

ούτε αυτή ούτε εκείνος

Advertisements

About frmk poetry

Φάρμακο | Εξαμηνιαίο περιοδικό για την διερεύνηση του ποιητικού φαινομένου Κυκλοφορεί! Στα βιβλιοπωλεία και σε επιλεγμένους χώρους τέχνης δύο φορες τον χρόνο.
%d bloggers like this: