ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΟΦΙΑΣ Ι
ΦΑΡΜΑΚΟΝ
Κάποτε ρώτησαν τον Ίσσα πώς αντιπαρέρχεται κανείς πόνο, αδικία και κακό, αν πρέπει φερέπονος εμπαθής να σταθεί ή φυγάς φυγόπονος ή τραυματολάγνος. Τότε ο Κομπαγιάσι κοντοστάθηκε άφωνος για να σκεφτεί: «Ψυχή μου κι αν με πίκρανες, με δυο χαρές σε ραίνω».
ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ
Κάποτε ρώτησαν τους Σούφι για τη φύση του καλού κι ακόμη έτειναν «για να εκτιμήσει κανείς το καλό, δεν πρέπει πρώτα δρεπανηφόρο το κακό να τον θερίσει;». Τότε οι Σούφι απάντησαν: «Το αντίθετο. Για να εκτιμήσει κανείς το καλό πρέπει να ζήσει το καλό. Καλό και κακό ωστόσο συνυπάρχουν αδιαχώριστα. Όταν ένα εκ των δύο υπερτερεί ξεκάθαρα, τότε ο λόγος περιττεύει».
(…)