Ιορδάνης Παπαδόπουλος, μ π ο ύ κ ι ένα ημερολόγιο σ ώ μ α σχεδόν άνευ λόγου

(απόσπασμα)
Το πρώτο σώμα γράφεται και αποθηκεύεται άυλο. Εν αναμονή. Σαν σημείωση. Νερών που σπάνε. Πριν αποτυπωθεί, κάνει μια τρύπα στο ιδιωτικό, υπολογιστικό μου νέφος. Εν τω μεταξύ, δεν απορρίπτω συλλήβδην τον αυτόματο διορθωτή. Συμβαίνει συχνά, ν’ ανακαλεί και ν’ ανασυνθέτει το σώμα πειστικότερα από μένα, αν και δεν το βίωσε, ούτε το σκέφτηκε ποτέ.

>>>>>