Walt Whitman, H ανάσα του αιώνα

Walt Whitman, H ανάσα του αιώνα

(μετάφραση Ελένη Ηλιοπούλου και Κατερίνα Ηλιοπούλου)
(απόσπασμα από το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ που δημοσιεύεται στο περιοδικό)

Υπέρμαχος του ελεύθερου στίχου, υμνητής της φύσης, του κορμιού, αντρικού και γυναικείου, του παλμού της ζωής σε κάθε έκφανσή του, της δημοκρατίας των μαζών και της ελευθερίας, φιλόσοφος, πανερωτικός, πανθεϊστής, μυστικιστής, βάρβαρος και σαρωτικός, αντισυμβατικός και βέβηλος, οραματιστής κι εμψυχωτής του νεοσύστατου αμερικανικού έθνους, ο Ουίτμαν θα επηρεάσει και θα μπολιάσει με το έργο του όχι μόνο την αγγλόφωνη αλλά την παγκόσμια λογοτεχνία.
Το ποίημα «Το τραγούδι του ανοιχτού δρόμου» θα περιλαμβάνεται στην εκτεταμένη ανθολογία ποιημάτων από τα Φύλλα Χλόης η οποία πρόκειται να εκδοθεί σύντομα από τις εκδόσεις Κέδρος σε μετάφραση Κατερίνας Ηλιοπούλου και Ελένης Ηλιοπούλου.

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

 

1
Πεζός και ξένοιαστος παίρνω τον ανοιχτό δρόμο,
Είμαι υγιής και ελεύθερος, ο κόσμος απλώνεται μπροστά μου,
Ο μακρύς χωματόδρομος μπροστά μου όπου διαλέξω εγώ με πάει.

Εφεξής δεν ζητώ τύχη καλή, εγώ ο ίδιος είμαι τύχη καλή,
Εφεξής δεν κλαψουρίζω πια, δεν αναβάλω πια, δεν έχω ανάγκη τίποτα,
Αφήνω πίσω μου τις γκρίνιες των χώρων των κλειστών, τις βιβλιοθήκες, τα παράπονα και τις επικρίσεις,
Δυνατός και χαρούμενος ταξιδεύω στον ανοιχτό δρόμο.

Η γη μού είναι αρκετή,
Δεν θέλω πιο κοντά μου τους αστερισμούς,
Ξέρω πως είναι πολύ καλά εκεί που βρίσκονται,
Ξέρω πως επαρκούν γι’ αυτούς που εκεί ανήκουν.

(Μαζί μου πάντα κουβαλώ τα παλιά μου αγαπημένα φορτία,
Κουβαλώ γυναίκες και άντρες, τους κουβαλώ μαζί μου όπου κι αν πάω,
Κι ορκίζομαι πως μου είναι αδύνατον να τους ξεφορτωθώ,
Είμαι γεμάτος απ’ αυτούς, και κάποτε κι εγώ θα τους γεμίσω.)

(>>>>>)

Advertisements

About isidorou

everyday life, daydreaming, critique,fragments and theories, impossibilities, practices,false strategies, city slang
%d bloggers like this: