Νίκος Βιολάρης, Κανείς καιρός

(4 ποιήματα) Οι συγγενείς Προχθές τη νύχτα απάντησα τρεις κωμικούς συγγενείς μου. Όλοι φορούσαν ρούχα μεταξωτά και κανείς τους δεν με γνώριζε. Βέβαια, στην πραγματικότητα ούτε ποτέ είχαν ξανακούσει το όνομά μου, όμως οι συγγενείς μου με αγκάλιασαν, με φίλησαν,

/

Νίκος Βιολάρης, Κανείς καιρός

(4 ποιήματα) Οι συγγενείς Προχθές τη νύχτα απάντησα τρεις κωμικούς συγγενείς μου. Όλοι φορούσαν ρούχα μεταξωτά και κανείς τους δεν με γνώριζε. Βέβαια, στην πραγματικότητα ούτε ποτέ είχαν ξανακούσει το όνομά μου, όμως οι συγγενείς μου με αγκάλιασαν, με φίλησαν,

/

Μαίρη Γιόση, Δυο ποτάμια

Ας κατοικήσουμε τον κόσμο Για καιρό Ερειπωμένα κτήρια Παράθυρα τυφλά Και λυπημένα Σ’ άδειες αυλές. Πικρό χορτάρι Αναλογίζεται Το ξοδεμένο αίμα Μα το παιδί Παίζει ακόμα Με τα ζάρια του. Το παιδί ζωγραφίζει Στο μάτι του αίλουρου Στα σωθικά του

/

Μαίρη Γιόση, Δυο ποτάμια

Ας κατοικήσουμε τον κόσμο Για καιρό Ερειπωμένα κτήρια Παράθυρα τυφλά Και λυπημένα Σ’ άδειες αυλές. Πικρό χορτάρι Αναλογίζεται Το ξοδεμένο αίμα Μα το παιδί Παίζει ακόμα Με τα ζάρια του. Το παιδί ζωγραφίζει Στο μάτι του αίλουρου Στα σωθικά του

/

Θεόφιλος Τραμπούλης, Λίγα για αγέλη

Στο ΚΤΕΛ Ηρακλείου έχει τρία σκυλιά, λίγα σκυλιά για αγέλη, μάλλον μια συντροφιά σκυλιών είναι που τρέχουν και κυνηγάνε περιστέρια στον ήλιο και ξαπλώνουν το καθένα σε μια σκιά μέχρι που από κάποια αφορμή πετάγονται κι αρχίζουν πάλι να τρέχουν.

/

Θεόφιλος Τραμπούλης, Λίγα για αγέλη

Στο ΚΤΕΛ Ηρακλείου έχει τρία σκυλιά, λίγα σκυλιά για αγέλη, μάλλον μια συντροφιά σκυλιών είναι που τρέχουν και κυνηγάνε περιστέρια στον ήλιο και ξαπλώνουν το καθένα σε μια σκιά μέχρι που από κάποια αφορμή πετάγονται κι αρχίζουν πάλι να τρέχουν.

/