Άρι Μόργκενστεν Λάσαρσον Μικροοργανισμοί και όνειρα. Μια ανοσολογία του ασυνειδήτου

Οι ιοί είναι μικροοργανισμοί τόσο λιτοί και στοιχειώδεις, που δοκιμάζουν τα όρια της αντίληψής μας για το τι είναι ζωντανό. Συχνά αποτελούνται μονάχα από μια αλυσίδα γενετικού υλικού που περιβάλλεται από μια πρωτεϊνική κάψα. Ενεργοποιούνται, ξεκινούν την αναπαραγωγή τους δηλαδή, μονάχα όταν βρεθούν μέσα στον ξενιστή τους. Όπως όλες οι άλλες μορφές ζωής, έτσι και οι ιοί ενδιαφέρονται κυρίως να τραφούν και να αναπαραχθούν. Βρίσκομαι έτσι σε αρκετά δύσκολη κατάσταση όταν διαβάζω εκφράσεις όπως αυτή του Preston. Τι σημαίνει για έναν οργανισμό που αποτελείται από ελάχιστα χημικά μόρια να συνιστά και να αναγνωρίζει κάτι που να μοιάζει με «εαυτό»;

(…)

Τι είναι αυτό που κάνει ένα ζωντανό ον μοναδικό; Η απάντηση συνθέτει τον δικό της τομέα γνώσης, που ονομάζεται ανοσολογία. Μπορούμε να φανταστούμε μια ανοσολογία του υποκειμένου; Αν απαντήσουμε θετικά, τότε μια τέτοια επιστήμη θα έχει ως πεδίο της το ασυνείδητο. Έναν χώρο της ετερότητας, μιας οικείας ετερότητας. Εκεί που το υποκείμενο είναι σαν στο σπίτι του. Δεν είμαστε όμως αφέντες του ίδιου μας του σπιτιού. Το σπίτι είναι στοιχειωμένο. Η περιουσία μας κατοικείται από κάτι ριζικά ξένο.

————–

Την εννοιολόγηση της ανθρώπινης ζωικότητας επιχειρεί ο Άρης Μόργκενστεν Λάσαρσον στο υβριδικό του κείμενo, το οποίο εστιάζει στη σχέση ιού και οργανισμού, επανερχόμενος μοιραία στο ερώτημα γύρω από το ασυνείδητο.

About isidorou

everyday life, daydreaming, critique,fragments and theories, impossibilities, practices,false strategies, city slang
%d bloggers like this: