Φοίβη Γιαννίση, Χίµαιρα

(από την ενότητα TRANSHUMANCE_2015)

i

οι λέξεις είναι σηµάδια στα βουνά. τα βουνά δε λέγονται.

τα λόγια είναι ίχνη πλεγµένα. τα λόγια είναι κλαδιά. ο τόπος αστράφτει µέσα στον χρόνο.

o χρόνος δεν υπάρχει. ο χρόνος γυρίζει.

ανεβαίνω και κατεβαίνω τη γραµµή σου χρόνε. στην πλάτη µου τίποτα δεν κουβαλώ.

ράβω ξηλώνω χαρά µε λύπη.

στην πλάτη κουβαλώ την κάθε µέρα.

ii

εν αρχή ην ο νόµος: κοµµάτια γης αραδιασµένα. ως πού; ως τα σηµάδια

κάθε φορά πιο πέρα. πέρα.

iii

εν αρχή ην η νοµή.

για να µετακοµίσω έπρεπε να µαζέψω έπρεπε να διαλέξω.

τα πράµατα.

τα πράµατα τα ζώα τα πράγµατα τα πράγµατα.

iv

τι κουβαλάς µαζί σου όταν φεύγεις;

το σκοτάδι µου. το δικό µου κοµµάτι σκοτάδι.

τι κουβαλάς µαζί όταν φεύγεις;

στο σώµα τα σηµάδια.

τι κουβαλάς µαζί όταν φεύγεις;

λησµο-νηµέ-νες πρά-ξεις λησµο-νηµέ-νες λέ-ξεις κοµµά-τια της-παλιάς-ζωής

για να-την έ-χεις φυ-λαχτό σα-νέ-ο κόκ-κινο σταυρό.

 

v

για να αλλάξω σπίτι έπρεπε να διαλέξω τα πράµατα τα θραύσµατα

που τα παιδιά µου είχανε αφήσει πίσω

προτού µε αφήσουν για τη δική τους ζωή.

Advertisements

About isidorou

everyday life, daydreaming, critique,fragments and theories, impossibilities, practices,false strategies, city slang
%d bloggers like this: